Σοκ προκαλούν οι εικόνες με «αντισιωνιστές ακτιβιστές» να απειλούν και να επιτίθενται σε Ισραηλινούς τουρίστες σε Σύνταγμα, Λέσβο και Αγκίστρι.
Οι εικόνες από το Σύνταγμα, το κέντρο της πόλης όπου γεννήθηκε η Δημοκρατία, κάνουν τον γύρο του κόσμου, εστιάζοντας στο βλέμμα ενός ζευγαριού τουριστών από το Ισραήλ που δέχεται επίθεση από «αντισιωνιστές ακτιβιστές» που κάνουν το… καθήκον τους απέναντι στην ανθρωπότητα, σκορπώντας τρόμο σε άλλους ανθρώπους με μοναδικό κριτήριο την εβραϊκή καταγωγή τους.
Το ίδιο κίνητρο δηλαδή με το οποίο οι ναζί αφάνισαν εκατομμύρια Εβραίους. Μόνο που οι εδώ ακτιβιστές, που πήραν σβάρνα τα νησιά και τις πλατείες για να βρουν Εβραίους τουρίστες, δεν φορούσαν «Ατσάλινα Κράνη» ούτε κρατούσαν (όχι, ακόμα) όπλα.
Φορούσαν παλαιστινιακές μαντίλες και είχαν σημαίες στους ώμους. Ηταν οπλισμένοι με ακραίο φανατισμό και μίσος, που όσο και αν δεν θέλουν ή δεν είναι σε πνευματική θέση να το αντιληφθούν, ναι, έχει φυλετικά κίνητρα.
Αυτό ενισχύεται και από την πατροπαράδοτη αριστερή απέχθεια σε οτιδήποτε δυτικό, σε οτιδήποτε έχει σχέση με την κουλτούρα της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Ως εκ τούτου, είναι έτοιμοι, στο όνομα του «ανθρωπισμού» και της «Λευτεριάς στην Παλαιστίνη», να βρίσουν, να χτυπήσουν, να φτύσουν, να εξευτελίσουν άλλους ανθρώπους.
Και γιατί όχι; Να προχωρήσουν ακόμα και στα χειρότερα, η Ιστορία δεν βάζει φρένο στη φυλετική εγκληματική παρεκτροπή. Το τρομαγμένο κι αμήχανο βλέμμα του ζευγαριού των τουριστών από το Ισραήλ, που αντέδρασε με στωικότητα και ψυχραιμία έναντι του αγριεμένου όχλου, τα λέει όλα. Το έχουμε συναντήσει σε διάφορα άλλα ιστορικά ντοκουμέντα.
Πιάστηκαν στα χέρια
Δεν έγινε, όμως, το ίδιο και στο Αγκίστρι, στο νησάκι του Σαρωνικού απέναντι από την Αίγινα. Ομάδα από αντισιωνιστές, που ανταποκρίθηκε στο σχετικό πανελλήνιο «κάλεσμα» της 9ης Αυγούστου, όρμησε σε πισίνα όπου βρισκόταν μια μεγάλη παρέα Ισραηλινών τουριστών.
Αστυνομικοί και Λιμενικό, σαν να χώριζαν χουλιγκάνους που τσακώνονταν για το λάθος πέναλτι που έδωσε ο διαιτητής, προσπαθούσαν να επιβάλουν την τάξη. Η αλήθεια είναι ότι εκεί οι Ισραηλινοί δεν έμειναν άπρακτοι. Και όλοι αντιλαμβανόμαστε πού μπορούν να οδηγήσουν αυτά τα «καλέσματα».
Επίσης, σε φωτογραφίες από ανάλογες εκδηλώσεις στη Λέσβο, που αναρτήθηκαν στο τοπικό ειδησεογραφικό site StoNisi.gr, συμμετέχοντες σε πορεία κρατούν πανό με το σύνθημα «Death, Death to IDF» (θάνατος στον ισραηλινό στρατό), που υπογράφεται, μάλιστα, από τους «Ανειδίκευτους Γιατρούς Λέσβου».
«Η Αθήνα δεν είναι ασφαλής για τους Εβραίους: Αντισημιτικά τάγματα εφόδου περιπολούν τις τουριστικές περιοχές της ελληνικής πρωτεύουσας», γράφει σε σχετικό ρεπορτάζ της η ιστοσελίδα www.europeaninterest.eu και συμπληρώνει για όποιον έχει βασικές ελλείψεις στις ιστορικές γνώσεις του:
«Η Ελλάδα είναι η πιο αντισημιτική χώρα σε όλη τη Δυτική Ευρώπη, φτάνοντας το 69%, σύμφωνα με έρευνα του 2020 της Anti-Defamation League (σ.σ.: οργάνωση παροχής νομικών υπηρεσιών σε Ισραηλινούς πολίτες σε όλον τον κόσμο). Τη δεκαετία του 1930, φασιστικά παραστρατιωτικά στρατεύματα, η οργάνωση 3Ε, επιτέθηκαν στην εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης, όπου οι Εβραίοι αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της.
Για αρκετές δεκαετίες, οι πράξεις βανδαλισμού εναντίον συναγωγών, εβραϊκών νεκροταφείων και πολιτιστικών κέντρων δεν ήταν σπάνιες σε πόλεις όπου υπήρχαν εβραϊκές κοινότητες. Μετά την εισβολή της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου και την ισραηλινή στρατιωτική αντίδραση που ακολούθησε, ο αντισημιτισμός στην Ελλάδα εμφανίστηκε βίαια και, δυστυχώς, παραμένει ατιμώρητος».
Θα εφαρμοστεί ο νόμος;
Το μεγάλο ερώτημα, πάντως, προς την Ελληνική Αστυνομία αλλά και προς τη Δικαιοσύνη είναι γιατί δεν εφαρμόζεται μία από τις βασικότερες διατάξεις του ελληνικού αντιρατσιστικού νόμου (Ν. 4285/2014), που προβλέπει ποινικές κυρώσεις για δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους, μέσω προφορικού λόγου, Τύπου, Διαδικτύου κ.λπ.
Η υποκίνηση αυτή τιμωρείται όταν στρέφεται εναντίον προσώπου ή ομάδας με βάση φυλή, χρώμα, θρησκεία, εθνική/εθνοτική καταγωγή, σεξουαλικό προσανατολισμό, ταυτότητα φύλου, αναπηρία. Προφανώς και οι ελληνικές αρχές προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους, ιδίως έναντι ενός αριστερού ακροατηρίου που μεταφράζει την επιβολή του νόμου ως «καταπάτηση του δικαιώματος της διαμαρτυρίας».
Μόνο που σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε εξόφθαλμη παραβατική συμπεριφορά από ανθρώπους που βλάπτουν άλλους ανθρώπους με κριτήριο την καταγωγή τους. Η μόνη λύση είναι να εφαρμοστεί ο νόμος. Προτού συμβούν τα χειρότερα που δεν θα μαζεύονται…
