Στην ήρεμη επαρχιακή ζωή της Μυτιλήνης, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μια φαινομενικά αθώα πράξη βοήθειας μετατράπηκε σε έναν εφιάλτη που θα έμενε χαραγμένος για πάντα στα εγκληματολογικά χρονικά της χώρας. Η υπόθεση της Ευστρατίας Μαμόλου –της 22χρονης κοπέλας που όλοι αποκαλούσαν «Τούλα»– δεν αποτελεί απλώς ένα έγκλημα πάθους, αλλά μια συγκλονιστική ιστορία απόλυτου ελέγχου, διαστροφής και βασανιστηρίων, η οποία ήρθε στο φως της δημοσιότητας το 2005, αποκαλύπτοντας το «ανατριχιαστικό μυστικό» που έκρυβε ένα σπίτι στο κέντρο της πόλης.
Η αρχή του τέλους: Μια αθώα παράκληση
Το έτος 2000, η 22χρονη Τούλα, προσπαθώντας να ορθοποδήσει μετά από ένα δύσκολο διαζύγιο και με ένα παιδί στο πλευρό της, βρισκόταν σε μια μεταβατική φάση. Αναζητώντας προσωρινή στέγη, στράφηκε σε έναν παλιό της γνωστό, τον Γιώργο Μπουτάρα, ο οποίος ζούσε στη Μυτιλήνη με τη 17χρονη τότε σύζυγό του, Αρετή. Η παράκληση της Τούλας ήταν απλή: να τη φιλοξενήσουν για λίγες ημέρες, μέχρι να βρει δουλειά και να νοικιάσει το δικό της δωμάτιο.
Η πόρτα που άνοιξε για να την υποδεχθεί, έμελλε να γίνει η πύλη για την προσωπική της κόλαση. Ο Μπουτάρας, ένας άνδρας με έντονες εμμονικές και ελεγκτικές τάσεις, δεν είδε την Τούλα ως φιλοξενούμενη, αλλά ως ένα νέο «κτήμα» του.
Ένα σπίτι-φρούριο και η απόλυτη κυριαρχία
Σύντομα, η συμβίωση πήρε μια σκοτεινή τροπή. Το σπίτι μετατράπηκε σε ένα κλειστό «φρούριο», με τον Μπουτάρα να εγκαθιστά δεκάδες κάμερες σε κάθε γωνιά, παρακολουθώντας κάθε κίνηση και ανάσα των δύο γυναικών. Η Τούλα, εξαναγκασμένη να εργάζεται στους δρόμους της πόλης υπό την άγρυπνη παρακολούθηση του οικοδεσπότη της, ζούσε μέσα στον διαρκή φόβο.
Η κατάσταση κλιμακώθηκε σε μια άρρωστη «τριμερή» σχέση, όπου η Τούλα ήταν υποχρεωμένη να υπομένει εξευτελισμούς, ενώ η σύζυγος του Μπουτάρα, δέσμια και η ίδια του φόβου, καταγράφει με κάμερα τις πιο ταπεινωτικές στιγμές της κοπέλας. Οι κασέτες αυτές, που αργότερα βρέθηκαν από τις αρχές, αποτέλεσαν αδιάψευστα τεκμήρια μιας διαστροφής που δεν γνώριζε όρια.
Η τραγική κατάληξη στο «κελί»
Τον Σεπτέμβριο του 2001, η Τούλα, έχοντας φτάσει στα όρια των αντοχών της, επιχείρησε να αντιδράσει, αρνούμενη να συνεχίσει τη διαπόμπευσή της. Η αντίδραση του Μπουτάρα ήταν βίαιη. Με τη συνδρομή της συζύγου του, τη μετέφεραν σε ένα δωμάτιο του σπιτιού, το οποίο μετέτρεψαν σε κελί. Για μήνες, η 22χρονη κοπέλα έζησε δεμένη, υποσιτισμένη, στερημένη ακόμα και από τα στοιχειώδη είδη υγιεινής. Στο διπλανό δωμάτιο, το ζευγάρι συνέχιζε τη ζωή του, παρακολουθώντας τηλεόραση και ζώντας σαν να μην υπήρχε κανείς δίπλα τους.
Το μαρτύριο της Τούλας έφτασε στο αποκορύφωμά του στις 22 Ιανουαρίου 2002. Εξαντλημένη από την ασιτία, η 24χρονη τότε κοπέλα ικέτευσε για ένα κομμάτι ψωμί. Αντί για τροφή, ο Μπουτάρας της προσέφερε τον θάνατο, χτυπώντας την στο κεφάλι με ένα ξύλο από το τζάκι.
Το «ανατριχιαστικό» κουτί
Μετά τον φόνο, το ζευγάρι δεν επέλεξε την ταφή. Σε μια κίνηση που ξεπερνά κάθε λογική, παρήγγειλαν σε έναν τοπικό σιδερά ένα μεγάλο, βαρύ σιδερένιο κουτί. Μέσα σε αυτό, έκαψαν τη σορό της Τούλας για τέσσερις ολόκληρες ημέρες, χρησιμοποιώντας πετρέλαιο και ξύλα.
Τα οστά και οι στάχτες που απέμειναν δεν θάφτηκαν ποτέ. Το κουτί τοποθετήθηκε στο σαλόνι, δίπλα στο τζάκι. Για τα επόμενα 3,5 χρόνια, το ζευγάρι ζούσε κανονικά, έχοντας στο πλάι τους τα απομεινάρια του θύματός τους, ενώ στους συγγενείς της Τούλας έλεγαν το ψέμα ότι η κοπέλα είχε φύγει στην Αθήνα.
Η αποκάλυψη της φρίκης
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε τον Μάρτιο του 2005, χάρη στην απελπισμένη εξομολόγηση της συζύγου του Μπουτάρα σε έναν γείτονα, τον Μιχάλη, καθώς η ίδια δεν άντεχε πλέον τους ξυλοδαρμούς και την ψυχολογική τρομοκρατία του συζύγου της. Ο Μιχάλης, σοκαρισμένος, κατήγγειλε αμέσως τα γεγονότα στην αστυνομία.
Οι αστυνομικοί που εισέβαλαν στο σπίτι βρήκαν το φρικτό μεταλλικό κουτί με τα οστά της Τούλας, τις κάμερες και τις κασέτες της φρίκης. Ο Γιώργος Μπουτάρας καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη συν επιπλέον 23 χρόνια, ενώ η σύζυγός του, Αρετή, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξης για τη συνέργειά της στο έγκλημα.
Η υπόθεση αυτή αποτελεί μια σκοτεινή υπενθύμιση των ορίων στα οποία μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη διαστροφή, αλλά και της τραγικής κατάληξης που μπορεί να έχει η εμπιστοσύνη προς τον λάθος άνθρωπο. Το «κουτί της Μυτιλήνης» παραμένει ένα από τα πιο δυσοίωνα κεφάλαια στην ιστορία του εγκλήματος στην Ελλάδα.
